Friday, March 1, 2013
വൈ ദിസ് കൊലവെറി..!!?
ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കേട്ടതാണ് ,സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക് ലെ പോസ്റ്റ്‌ ഉം അതിനോട് അനുബന്ധിച്ച അറെസ്റ്റും!!!!
Section 505(2) in The Indian Penal Code, 1860
(2) 2[ Statements creating or promoting enmity, hatred or ill- will between classes.-- Whoever makes, publishes or circulates any statement or report containing rumour or alarming news with intent to create or promote, or which is likely to create or promote, on grounds of religion, race, place of birth, residence, language, caste or community or any other ground whatsoever, feelings of enmity, hatred or ill- will between different religious, racial, language or regional groups or castes or communities, shall be punished with imprisonment which may extend to three years, or with fine, or with both.
ഈ IPC section 505(2) law എന്നതു അനുസരിച്ചാണ് അറസ്റ്റ് നടത്തപെട്ടത്‌....
ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ???
കയ്യില്‍ പവര്‍ ഉള്ളവര്‍ക്ക് മാത്രമാണോ ഈ നിയമം എല്ലാം പറ്റു ..??
സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് എന്താ ഇത് ബാധകമല്ലേ ??
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ എന്ന് പറയുന്നതിന് എന്ത് അര്‍ഥം എന്നാണ് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ചിന്തിക്കുന്നത് !!
Saturday, February 23, 2013
Friday, February 22, 2013
എന്റെ പൊന്നു..
2002 ഫെബ്രുവരിയിലാണ് എനിക്കെന്റെ പൊന്നുവിനെ കിട്ടുന്നത്. എന്റടുത്തു എത്തുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞായിരുന്നു അവന്‍ .. തീരെ കുഞ്ഞ്. ഒരു കുസൃതി കുടുക്ക. വ്യക്തമായൊന്നും പറയാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന, എന്നാല്‍ പാട്ടുകള്‍ വെച്ചാല്‍ നൃത്തം വെച്ചിരുന്ന ഒരു കുഞ്ഞ് കുടുക്ക. അല്ലാ.. എന്റെ പൊന്നു ആരാണ് എന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ അല്ലേ? എന്റെ പൊന്നു ഒരു തത്തയാണ്. പായസവും ഐസ് ക്രീമും ഒക്കെ ഇഷ്ട്ടമുള്ള ഒരു പഞ്ചാര തത്ത. വന്നു കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ തന്നെ വീട്ടില്‍ എല്ലാവരുടെയും മനം കവര്‍ന്നു പൊന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ എല്ലാരെയും കാണാന്‍ വേണ്ടി ഒരു ചൂളം വിളിയുണ്ട്.. ഒന്ന് കേള്‍ക്കേണ്ടത് തന്നെ. വാശിയുടെ കാര്യത്തില്‍ മുന്പനാണ്.. അവനറിയാം എന്റടുക്കല്‍ അവന്റെ എല്ലാ വിളവും വാശിയും ചിലവാകുമെന്നു.
ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഉണരുമ്പോഴും ഞാന്‍ കൂടെ വേണം, ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്പെന്റെ നെഞ്ചില്‍ തല ചായ്ച്ചൊരു കിടപ്പുണ്ട്, എന്നിട്ടേ കൂട്ടിലേക്ക് പോകൂ.. ഷാമ്പൂ ഒക്കെ തേച്ചായിരുന്നു അവനെ കുളിപ്പിച്ചിരുന്നത് കുളിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ള ങീ ങീ എന്ന കരച്ചില്‍ എല്ലാരും ഒന്ന് കേള്‍ക്കേണ്ടത് തന്നെ.. അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷണത്തിന്റെ മണം കേട്ടാല്‍ അവനു വേണംന്നു പറയുന്നത് മം മം ന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ ..വീട്ടിലെ ഒരംഗം ആയല്ലാതെ അവനെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല.
കാലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പൊന്നുവിന്റെ കഴുത്തില്‍ മഴവില്‍ നിറങ്ങളില്‍ ഒരു മാലയും പിന്നൊരു ബുള്‍ഗാനും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഒന്ന് ചുള്ളനായി എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. പൊന്നു വളരെ റൊമാന്റിക് ആണ് എന്ന് വീട്ടിലെല്ലാവരും പറയാന്‍ തുടങ്ങി. എന്താ കാര്യം ? ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണാടിയില്‍ അവന്റെ മുഖവും നോക്കി അങ്ങനെ ആസ്വദിച്ചു നില്‍ക്കും. അങ്ങനെയിരിക്കെ അവനൊരു ഇണയെ നല്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഇക്കാക്ക ടൌണിലെ പെറ്റ് ഹൌസില്‍ നിന്നും ഒരിണക്കിളിയെ വാങ്ങി അവനു സമ്മാനിച്ചു. അവള്‍ക്കു ഞങ്ങള്‍ കുട്ടി എന്ന് പേരിട്ടു..
അവനും അവളെ കുട്ടീ എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. തുടക്കത്തിലെ കുറച്ചു കുണുങ്ങലും കഥ പറച്ചിലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതല്‍ കുട്ടി പൊന്നുവിനെ ഭരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവനു കൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണം പിടിച്ചു പറിക്കല്‍ തുടങ്ങി. എന്തിനധികം എന്നോടൊന്നു സല്ലപിക്കാന്‍ പോലും അവള്‍ സമ്മതിക്കാതായി. പെണ്ണല്ലേ വര്‍ഗം !!! നാളുകള്‍ കഴിയും തോറും അവളുടെ ഭരണവും കൂടി കൂടി വന്നു.
പൊന്നുവിന്റെ സ്വഭാവം പറഞ്ഞാല്‍ ശരിക്കും Rio എന്ന Animation സിനിമയിലെ Blue എന്ന തത്തയെ പോലെയാണ് തനി പാവം പിടിച്ച മണ്ടന്‍ .. കുട്ടി അതിലെ Jewel എന്ന പെണ്‍ തത്തയെ പോലെ സാമര്‍ത്ഥ്യക്കാരിയും.
ഒരിക്കലൊരു വെളുപ്പാങ്കാലത്ത് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ശബ്ദം കേട്ടാണ് എല്ലാരും ഉണര്‍ന്നത്, ഞാനപ്പോള്‍ ഹോസ്റ്റലില്‍ ആയിരുന്നു. എന്താണ് ശരിക്കും സംഭവിച്ചത് എന്നറിയില്ല.. കൂട് തുറന്നു പൊന്നുവും കുട്ടിയും പാറി പോയി എന്നാണെന്റെ വീട്ടുകാരെന്നോട് പറഞ്ഞത്. അവര്‍ പോയിട്ടും എത്രയോ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ ലീവിന് വീട്ടിലെത്തുന്നത്. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തിയിട്ടാണ് എന്നോട് ഈ കാര്യം പറയുന്നത് തന്നെ.. എങ്കിലും എനിക്കൊരതിശയം തോന്നിയില്ല.. ഒരു നിമിത്തം എന്നോണം ഒരിക്കല്‍ അവരുടെ ആ യാത്ര ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ കണ്ടിരുന്നു.
എന്റെ പൊന്നു ഇതിനു മുന്പേ ഇങ്ങനെ പാറി പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നതാണ്‌.. പക്ഷേ ഇത്തവണ കുട്ടിയും കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കണം അവന്‍ തിരിച്ചു വന്നില്ല. അവളുടെ മധുര തേന്‍മൊഴികളില്‍ മയങ്ങിക്കാണും. എന്തായാലും വേണ്ടില്ല എന്റെ പൊന്നുംകുടത്തിനെ അവള്‍ നല്ലത് പോലെ നോക്കിയാല്‍ മാത്രം മതിയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സില്‍ കരുതി. എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം എന്നില്‍ നിന്നും അകന്നകന്നു പോകുന്ന പോലെ തോന്നിപ്പോയ ദിവസങ്ങള്‍ .. ഒരു അമ്മ ജീവനോടെയിരിക്കെ തന്നെ മകന്‍ നഷ്ട്ടമായ പോലൊരു വിങ്ങലായിരുന്നു എനിക്ക്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ഇന്നും എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ എന്റെ പൊന്നുവിനെയും കുട്ടിയേയും മാവോ ഗ്രൂപ്പിനെയുമൊക്കെ ഓര്‍ക്കുന്നതും.
വിലമതിക്കാനാവാത്ത ആ മനോഹര നാളുകളെ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ സ്മരിച്ചു കൊണ്ട് നിര്‍ത്തട്ടെ ...
Wednesday, February 20, 2013
മിഴി ഇങ്ങും മനം അവിടെയും .........
നമ്മുടെ "ഒറ്റവരി" യിലെ ഒരു പോസ്റ്റും അതിന്റെ കമന്റ്സും ആണ് ,,നമ്മുടെ ഗ്രൂപിനു തന്നെ അഭിമാനിക്കാവുന്ന മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി...ഇതു പോലെ ആരോഗ്യപരമായ പോസ്റ്റുകളും കമന്റുകളും ഉണ്ടാകട്ടെ.... ഇനിയും വായിക്കാത്തവര്‍ക്കായി അതിന്റെ സ്ക്രീന്‍ ഷോട്ട്...
രാഗേഷ് നും സംഗീത് നും നന്ദി ...... :)
Tuesday, February 19, 2013
http://in.news.yahoo.com/photos/national-geographic-reader-pics-1335464806-slideshow/natgeo-photo--734480303.html
National Geographic reader pics
4 my amigos..........: സുസ്സന്‍ ......
4 my amigos..........: സുസ്സന്‍ ......: സുസ്സന്‍ ......... അതാണ് അവളുടെ പേര് ....30 വയസ്സ് പ്രായം ,5'6" ഉയരം ,തോളിനൊപ്പം വെട്ടിയിട്ട ചുരുണ്ട മുടി,എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം ,...
Saturday, February 16, 2013
4 ഹൈകു കവിതകള്‍ ..
മായ കണ്ണാടി
കിട്ടുമോ
എന്റെ വരുംകാലം
കാണുവാന്‍ ..............
മഴയുടെ ചുംബനങ്ങള്‍
എന്റെ മേനി
ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോള്‍
ഒരായിരം സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
കടന്നു പൊയീ .......
നിലക്കാത്ത ഓളവും
ഒടുങ്ങാത്ത മോഹവും
മരിക്കാത്ത സ്മരണയും
ഈ ധരണിയില്‍ തന്നെ .............
നിദ്ര വരാറില്ലെന്നു കേഴുന്ന
നിന്‍ മിഴികളില്‍ കണ്ടു ഞാന്‍
നിദ്രതന്‍ നിഴലാട്ടം ..........
അവള്‍ .............
രത്നകല്ല് വാരിവിതറിയ കറുപ്പ് ചേല അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ,
അവള്‍ എന്നെ ഇരു കൈകളും നീട്ടി വിളിച്ചു ...........
അവളുടെ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഇരുട്ടില്‍ നിലാവെളിച്ചം പ്രകാശിച്ചു .......
അവളുടെ മടിയില്‍ കിടന്നപോള്‍ ഉറക്കമെന്ന ചെറു മരണത്തില്‍ വീണു പോയി ഞാന്‍ ...........
by
shamna
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എന്റെ ആദ്യത്തെ കവിത .........
രത്നകല്ല് വാരിവിതറിയ കറുപ്പ് ചേല അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ,
അവള്‍ എന്നെ ഇരു കൈകളും നീട്ടി വിളിച്ചു ...........
അവളുടെ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഇരുട്ടില്‍ നിലാവെളിച്ചം പ്രകാശിച്ചു .......
അവളുടെ മടിയില്‍ കിടന്നപോള്‍ ഉറക്കമെന്ന ചെറു മരണത്തില്‍ വീണു പോയി ഞാന്‍ ...........
by
shamna
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എന്റെ ആദ്യത്തെ കവിത .........
Saturday, January 5, 2013
സുസ്സന്‍ ......
സുസ്സന്‍ .........
അതാണ് അവളുടെ പേര് ....30 വയസ്സ് പ്രായം ,5'6" ഉയരം ,തോളിനൊപ്പം വെട്ടിയിട്ട ചുരുണ്ട മുടി,എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം ,അന്ഗ്ലോ ഇന്ത്യന്‍ സ്റ്റൈല്‍ മുട്ടിന് ഒപ്പം ഉള്ള ഫ്രോക്കും ഇട്ട് സദാ സമയവും തന്റെ ചെടികളെ നോക്കിയും വെള്ളം നനച്ചും സമയം കഴിച്ചുകൂട്ടിയിരുന്നത്‌ ..
അവള്‍ക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു മുത്തശ്ശി മാത്രം ....താമസമായി ഒരു കൊല്ലം തികയും മുന്പേ ആ മുത്തശ്ശി ജീവിതത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞു മണ്മറഞ്ഞു ... പിന്നീട് സുസ്സന്‍ തനിച്ചായി ആ വലിയ വീട്ടില്‍ ......
അവള്‍ ആകെ പുറത്ത് പോകുന്നത് ഞാറാഴ്ച ദിവസങ്ങളില്‍ മാത്രം അതും പള്ളിയില്‍ പോകുവാന്‍ ....
ആരോടും സംസാരിക്കാത്ത ഒരു പ്രകൃതം ആയിരുന്നു അവളുടേത്‌ .എല്ലാവരും ഒരു അന്യ ഗ്രഹ ജീവിയെ പോലെ ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്നു അവളെ ഈ പ്രകൃതം കൊണ്ട് ......
അങ്ങനെ ഇരിക്കയെ ആണ് സുസ്സന്റെ അയല്‍വാസിയായ സലിം ന്റെ വീട്ടിലേക്കു അവരുടെ ഏക മോള് അനുഷ ,അവളുടെ +2 പഠനം കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ എത്തുന്നത്‌ ..........
അനുഷ അങ്ങ് ദൂരെ ഊട്ടിയില്‍ ബോര്‍ഡിങ്ങില്‍ ആയിരുന്നു ചെറുപ്പം തൊട്ടേ പഠിച്ചിരുന്നത് .. അവള്‍ക്ക് നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം കൊടുക്കണം എന്ന് സലിം ന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു .....
സലിമിന്റെ ഭാര്യ ആയ്ഷക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം കുറവായതിനാല്‍ ,തന്റെ മകളെ പഠിപ്പിച്ചു ഒരു
നല്ല സ്ഥാനത്ത് ആക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് അയാള്‍ മോളെ ഊട്ടിയില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡിങ്ങില്‍ ചേര്‍ത്തത് .അനുഷ പഠിക്കാന്‍ നല്ല മിടുക്കിയാണ് ,കൂടാതെ കവിത, കഥ എഴുത്ത് ,ചിത്രം വരക്കല്‍ എന്നിവയിലും നല്ല മിടുക്കിയായിരുന്നു ..അവളുടെ തുടര്‍നുള്ള പഠനത്തിനായി അടുത്തുള്ള പട്ടണത്തിലെ കോളേജില്‍ അവളെ ചേര്‍ത്തു ...
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് ,തന്റെ പുതിയ അയല്‍വാസിയായ സുസ്സനെ കുറിച്ച് അനുഷ ശ്രദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് .എന്തോ നികൂടത നിറഞ്ഞ ആളാണെന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി ..തന്നെയും ആരോടും കൂട്ടില്ലാത്ത അവരോടു ഒരു പ്രതേക ഒരു അടുപ്പം തോന്നി ......
എന്നും പതിവായി സുസ്സന്‍ തന്റെ ചെടികളെ പരിചരിക്കുമ്പോള്‍ അനുഷ പലക്കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി സുസ്സനോട് സംസാരിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കും .ആദ്യമൊക്കെ സുസ്സന്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകളില്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു സംസാരം നിര്‍ത്തും ....പിന്നീട് അനുഷയുടെ എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന മുഖവും നിഷ്കളങ്ക്കമായ കണ്ണുകളും സുസ്സന്റെ മനസ്സില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു ....
എന്നും കോളേജ് വിട്ടുക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അനുഷ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകും ,അവരോടൊപ്പം കുറച്ചു നേരം കഴിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവരുള്ളു ..
ഒരു തിന്ക്കലാഴ്ച്ച കോളേജ് കഴിഞ്ഞു അനുഷ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയപ്പോള്‍ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോട് കൂടിയ സുസ്സനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ,അനുഷ കാര്യം തിരക്കി ...പക്ഷെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടുമാറുകയാണ് സുസ്സന്‍ ചെയ്തത് .പിന്നീട് എത്രയോ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപ്പോയി ,പക്ഷെ സുസ്സന്‍ എപ്പോഴും ഒരു ചിന്തയില്‍ എന്ന പോലെ സദാ സമയവും ദുക്കിച് ഇരിക്കായിരിക്കും ...തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചെടികളെ പോലും അവര്‍ പരിപാലിക്കാന്‍ മറന്നിരിക്കുന്നു ..
അനുഷക്ക് സുസ്സന്റെ ഈ അവസ്ഥ ഏറെ വിഷമത്തിലാക്കി ......
അവള്‍ സുസ്സന്റെ അരികിലേക്കുപ്പോയി നിലത്ത് ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു ....എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു ,ചേച്ചി എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത് .....?എന്താണ് കാര്യം ...?എന്ത് പറ്റി ചേച്ചിക്ക് ?എന്നോട് പറഞ്ഞുകൂടെ ...?? സുസ്സന്‍ അനുഷയുടെ നിഷ്കലങ്ക്കമായ കണ്ണുകളില്‍ കന്നുന്നീര്‍ തളംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ പോട്ടികരഞ്ഞു പോയി .........തന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ താങ്ങാവുന്നതിലെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കരഞ്ഞ് തന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായപ്പോള്‍ സുസ്സന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ........
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പത്രത്തില്‍ ഒരു മരണ വാര്‍ത്ത കണ്ടു "റോയ് മാത്യു ഒരു കാറപകടത്തില്‍ മരണപെട്ടു ...."അത് പറഞ്ഞുതീരും മുന്പേ സുസ്സന്‍ പോട്ടികരയാന്‍ തുടങ്ങി\....അനുഷ നന്നേ പാടുപെട്ടു സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ...തന്റെ വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് സുസ്സന്റെ ശിരസ്സില്‍ തലോടി കൊണ്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു "ആരാണ് റോയ് മാത്യു ?!!!.
സുസ്സന്‍ വിധൂരതയിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു "എന്റെ എല്ലാം മെല്ലാം ആയിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് "
1995 മെയ്‌ 13.......
അന്നായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ...........
ഫാദര്‍ ഡാനിഎല്‍ ന്റെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം ഞാന്‍ വയലിന്‍ പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നു ....ആ കാലത്ത് മാത്യു ന്റെ മകന്‍ കല്‍കത്തയില്‍ പഠിക്കുകയാണെന്നു കേട്ടിരുന്നു ..കൊടിശ്വരനായ
മാത്യു വിന്റെ ഏക പുത്രനാണ് റോയ് ...
റോയ് മാത്യു ......6 അടി പൊക്കം , വെളുത്ത നിറം , തവിട്ടു നിറമുള്ള കണ്ണുകള്‍ ...ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ഒരു കാന്തിക ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു ,ആരെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ശക്തി !!!
ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ വയലിന്‍ പഠിക്കാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ എതിര്‍വശത്ത് നിന്ന് റോയ് വരുനുണ്ടായിരുന്നു ....ആ തവിട്ടു നിറമുള്ള കണ്ണുകള്‍ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുനുണ്ടായിരുന്നു ....റോഡിന്‍റെ അരികിലൂടെ വേഗത്തില്‍ നടന്നിരുന്ന ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് ഒരു കല്ലില്‍ തട്ടി വീണ്‌പ്പോയി .........കഷ്ട്ടക്കാലത്തിനു അയാളുടെ നേരെ മുന്പില് തന്നെ വീണു ...ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ ഞാന്‍ എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കയ്യ് എന്റെ നേരെ നീട്ടി ആ തവിട്ടു കണ്ണുകള്‍ എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കിനില്‍കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..എന്തോ ഒരു മാസ്മരികത പോലെ ഞാന്‍ ആ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു നീട്ടു ,ഒരു നന്ദി പോലും പറയാതെ നടന്നു പോയി ഞാന്‍ ....
എന്തോ ഒരു പെടികൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാന്‍ ഒരു നന്ദി വാക്ക് പറയാന്‍ പോലും നില്‍ക്കാതെ വേഗത്തില്‍ നടന്നു നീങ്ങിയത് ........
രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോഴും മനസ്സില്‍ ആ തവിട്ടു കണ്ണുകള്‍ മായാതെ കിടക്കുനുണ്ടായിരുന്നു ....
എത്ര ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറക്കം പോലും എന്നോട് അകന്നു നിന്നു പോയിരിക്കുന്നു ... .ജനാലയില്‍ കൂടി പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെയും നിലാവത്ത് എല്ലാ മരങ്ങളും ചെടികളും എല്ലാം പകല്‍പോലെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു ......
ഒരു നന്ദി പോല്ലും പറയാതെ നടന്നുപ്പോയില്ലേ എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നി !!!!
നേരം പുലര്‍ന്നു കണ്ണിലേക്കു സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ പതിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്‌ ഇന്നലെ ആ ജനാലയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്ന ഇരുപ്പില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിപോയി എന്ന് .......
വയലിന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വഴിയില്‍ കൂടി ഞാനറിയാതെ തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആ തവിട്ടുനിറമുള്ള കണ്ണുകളെ തേടി നടകുകയായിരുന്നു .........ഒടുവില്‍ നിരാശയോടെ ആണ് അന്നത്തെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയത് ..പിന്നീടുള്ള രണ്ടു ദിവസവും ഞാന്‍ നിരാശയില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു ..മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ,ഞാന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകും വഴിക്ക് അപ്രതീക്ഷമായി ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കാന്തിക ശക്തി ഉള്ള തവിട്ടു കണ്ണുകളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിചാടി ......
ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം അന്ന് ഒരു നന്ദി വാക്ക് പോലും പറയാന്‍ ഞാന്‍ നില്കാതത്തിനു "!!!!
അയാള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു "അതിനെന്താ കുഴപ്പമില്ല ..കുട്ടി റോഡിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍
ഇനിയെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ചു നടക്കണേ ........"
ഞാന്‍ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി നിന്നു .....
വീണ്ടും അയാള്‍ പറഞ്ഞു "എന്റെ പേര് റോയ് എന്നാണ് ,തെക്കേടത്ത് മാത്യു ന്റെ മകന്‍ , കുട്ടിയുടെ പേര് എന്താണ് ..?
ഞാന്‍ നാണം കൊണ്ട് തല തഴ്ത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "എന്റെ പേര് സുസന്‍ ,താഴെപറമ്പില്‍ ജോസ് ന്റെ മകള്‍ ..."അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാച്ച് ലെ സമയം നോക്കികൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു " അയ്യോ എനിക്ക് നേരം വൈകുന്നു ,ഞാന്‍ പോകട്ടെ ....ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാന്‍ നേരമായി "...
റോയ് :ശരി നീ പൊയ്ക്കോ ....സുസ്സന്‍ ഇനിയും നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടുമോ ആവോ ?
സുസ്സന്‍ മറുപടി ആയി ഒന്ന് ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ ,എന്നിട്ട് അവള്‍ ദ്രിതിയില്‍ നടന്നുപോയി .....
റോയ് അവന്റെ ഡയറിയില്‍ എഴുതി ...........
എന്തെന്നറിയില്ല ആദ്യ നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ആ സുന്ദരിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു "ഇതാണ് നിന്റെ പെണ്ണ് എന്ന് "!!!!!!!!!!!!!
അവളുടെ ഇടതൂര്‍ന്ന ചുരുണ്ട മുടിയും , നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ മൂക്കും ,പുഞ്ചിരിതൂകുന്ന കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകളും എന്റെ മനസ്സില്‍ മായാതെ കിടക്കുന്നു..കര്‍ത്താവേ ആ മാലാഗയെ എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ...!!!
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിയുംതോറും അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഗാടതയും വര്‍ദിച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു .... സുസ്സനും റോയും വിട്ടുപിരിയാന്‌പറ്റാത ബന്ദത്തില്‍ ആയി തീര്‍ന്നു.....അങ്ങനെഇരിക്കെ അവരുടെ ഈ ബന്ധം ദുഷ്ട്ടനായ മാത്യു വിന്റെ കാതുകളില്‍ എത്തി .....കോപിതനായ അയാള്‍ തന്റെ മകനെ
ഏറെ നേരം ശകാരിച്ചു ,കൂടാതെ അവനെ എത്രയും വേഗം കാല്‍കത്തയിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കാന്‍
തീരുമാനിച്ചു ...എന്നിട്ടും കലി തീരാത്ത അയാള്‍ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് പിന്നീട് പോയത് ,എന്നിട്ട്
തന്റെ പണത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ അയാള്‍ ഒരു ഭീഷണിയും മുഴക്കി "ഇനി മേലാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ ഇവിടെ കണ്ടുപോവരുത് ,പൊയ്ക്കോ ഈ വിട്ടു പൊയ്ക്കോ "
ഭയന്നു വിറച്ച ആ മുത്തശ്ശി കൊച്ചു മോളെ പിടിച്ചു രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറങ്ങാതെ കിടക്കായിരുന്നു ...
നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ സുസ്സന്‍ പള്ളിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ എന്നാ പോലെ പോയി റോയ് യെ കണ്ടുമുട്ടി രഹസ്യമായി .........കണ്ടമാത്രയില്‍ തന്നെ റോയ് തന്റെ പ്രിയതമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഏറെ നേരം നിന്നു ...ഒരു ചെറിയ തേങ്ങലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് അയാള്‍ അവളുടെ
മുഖതേക്ക് നോക്കുന്നത് .....
അവളുടെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ കണ്ട് അയാളുടെ മനസ്സ് ഏറെ വിഷമത്തിലായി ....അയാള്‍ നിശബ്ദനായ് നിന്നു ...പക്ഷെ ആ തവിട്ടു കണ്‍കളില്‍ കാണാമായിരുന്നു അവളോടുള്ള സ്നേഹവും അതിനൊപ്പം തന്നെ കണ്ണ് നീര് തളം കെട്ടിനില്‌കുന്നതും .........
അയാള്‍ മനസ്സില്‍ ഇങ്ങനെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു :"കര്‍ത്താവേ ഇതുതെന്തൊരു പരീക്ഷണം ".........
അവളുടെ മുഖo റോയ് തന്റെ കയ്യുകൊണ്ട് ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഞാന്‍ വരും തേടി .....ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണില്‍ ആണെങ്കിലും ഞാന്‍ വരും.....നീ എന്റെതാണ് എന്റെത് മാത്രം ........." ഇതു കേട്ട് അവള്‍ നിശബ്ദതയോടെ തലയാട്ടി ..........
കൂടുതല്‍ നേരം അവിടെ നില്കുന്നത് അപകടമായതിനാല്‍ അവര്‍ പിരിയും മുന്പേ അയാള്‍ അവള്‍ക്ക് തന്റെ കഴുത്തില്‍ കിടന്ന മാല അവളുടെ കഴുത്തില്‍ അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "നീ ഇത് സൂക്ഷിക്കണം ഞാന്‍ തിരിച്ചുവരുംവരെ ..... അന്ന് ഏറെ വിഷമത്തോടെ ആണ് അവര്‍ പിരിഞ്ഞത് ............
പിന്നീടുള്ള കാലം സുസ്സന്‍ ആ മാല ഒരു നിധിയെ പോലെ സൂക്ഷിച്ചു ........
ഓരോ ദിവസവും പിന്നിടുമ്പോഴും അവള്‍ സ്വയം സമാദാനിപിക്കും ഇന്നലെങ്കില്‍ നാളെ തീര്‍ച്ചയായും എന്റെ റോയ് തിരിച്ചുവരും ...........
കാലങ്ങള്‍ കടന്നുപ്പോയി ....പിന്നീട് റോയ് ഉടെ മരണ വാര്‍ത്ത ആണ് സുസ്സന്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് ...അത് ആദ്യം വെറും ഒരു
സ്വപ്നം മാത്രമാണെന്ന് കരുതി അവള്‍ പക്ഷെ പിന്നീട് യാധാര്ത്യത്തിന്റെ കയ്പ്പുള്ള സത്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കി ........
ഇത്രയും പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ തന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്ന് എന്തോ ഒരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചപോലെ അവള്‍ക്കു തോന്നി ....കേട്ടുനിന്ന അനുഷയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണുനീര്‍ ഒഴുകികൊണ്ടേ ഇരുന്നു ....
അന്ന് രാത്രി അനുഷക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല ...മനസ്സില്‍ സുസ്സനും റോയും മാത്രമായിരുന്നു ...പിന്നീടു ഉറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു ദു-സ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടി നീറ്റു അനുഷ .....അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ വിയര്‍പ്പിന്റെ തുള്ളികളും ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗതയും കൂടിയിരുന്നു .......
അന്നു രാവിലെ ഉണര്‍ന്നയുടനെ അവള്‍ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു പോയത് ...കതകില്‍ ഏറെ നേരം മുട്ടിയിട്ടും തുറക്കാതതിനാല്‍ പിന്‍വശത്തെ കതകു തുറന്നു സുസ്സന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് വിറക്കുന്ന വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് സുസ്സനെ തൊട്ടുനോക്കി ,അവള്‍ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു പോയി ...!!!!
സുസ്സന്റെ തണുത്ത ജീവന്‍ പോയ ശരീരം മാത്രമായിരുന്നു .........
സുസ്സന്‍ മരിച്ചിരിക്കുന്നു ..........!!!!!!!!!!
സുസ്സന്‍ അവളുടെ റോയുടെ അടുക്കലേക്കു യാത്രയായിരിക്കുന്നു യാത്രയായിരിക്കുന്നു ...!!!!
സുസ്സനെ കണ്ടാല്‍ ഉറങ്ങി കിടക്കുനുവെന്നെ തോന്നുകയുള്ളു . ...കയ്യില്‍ താന്‍ നിധി പോലെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മാലയും ഉണ്ടായിരുന്നു .....
സുസ്സന്‍ എന്നേക്കും ഓര്‍മകള്‍ മാത്രമായി ...................................
അതാണ് അവളുടെ പേര് ....30 വയസ്സ് പ്രായം ,5'6" ഉയരം ,തോളിനൊപ്പം വെട്ടിയിട്ട ചുരുണ്ട മുടി,എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം ,അന്ഗ്ലോ ഇന്ത്യന്‍ സ്റ്റൈല്‍ മുട്ടിന് ഒപ്പം ഉള്ള ഫ്രോക്കും ഇട്ട് സദാ സമയവും തന്റെ ചെടികളെ നോക്കിയും വെള്ളം നനച്ചും സമയം കഴിച്ചുകൂട്ടിയിരുന്നത്‌ ..
അവള്‍ക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു മുത്തശ്ശി മാത്രം ....താമസമായി ഒരു കൊല്ലം തികയും മുന്പേ ആ മുത്തശ്ശി ജീവിതത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞു മണ്മറഞ്ഞു ... പിന്നീട് സുസ്സന്‍ തനിച്ചായി ആ വലിയ വീട്ടില്‍ ......
അവള്‍ ആകെ പുറത്ത് പോകുന്നത് ഞാറാഴ്ച ദിവസങ്ങളില്‍ മാത്രം അതും പള്ളിയില്‍ പോകുവാന്‍ ....
ആരോടും സംസാരിക്കാത്ത ഒരു പ്രകൃതം ആയിരുന്നു അവളുടേത്‌ .എല്ലാവരും ഒരു അന്യ ഗ്രഹ ജീവിയെ പോലെ ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്നു അവളെ ഈ പ്രകൃതം കൊണ്ട് ......
അങ്ങനെ ഇരിക്കയെ ആണ് സുസ്സന്റെ അയല്‍വാസിയായ സലിം ന്റെ വീട്ടിലേക്കു അവരുടെ ഏക മോള് അനുഷ ,അവളുടെ +2 പഠനം കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ എത്തുന്നത്‌ ..........
അനുഷ അങ്ങ് ദൂരെ ഊട്ടിയില്‍ ബോര്‍ഡിങ്ങില്‍ ആയിരുന്നു ചെറുപ്പം തൊട്ടേ പഠിച്ചിരുന്നത് .. അവള്‍ക്ക് നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം കൊടുക്കണം എന്ന് സലിം ന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു .....
സലിമിന്റെ ഭാര്യ ആയ്ഷക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം കുറവായതിനാല്‍ ,തന്റെ മകളെ പഠിപ്പിച്ചു ഒരു
നല്ല സ്ഥാനത്ത് ആക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് അയാള്‍ മോളെ ഊട്ടിയില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡിങ്ങില്‍ ചേര്‍ത്തത് .അനുഷ പഠിക്കാന്‍ നല്ല മിടുക്കിയാണ് ,കൂടാതെ കവിത, കഥ എഴുത്ത് ,ചിത്രം വരക്കല്‍ എന്നിവയിലും നല്ല മിടുക്കിയായിരുന്നു ..അവളുടെ തുടര്‍നുള്ള പഠനത്തിനായി അടുത്തുള്ള പട്ടണത്തിലെ കോളേജില്‍ അവളെ ചേര്‍ത്തു ...
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് ,തന്റെ പുതിയ അയല്‍വാസിയായ സുസ്സനെ കുറിച്ച് അനുഷ ശ്രദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് .എന്തോ നികൂടത നിറഞ്ഞ ആളാണെന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി ..തന്നെയും ആരോടും കൂട്ടില്ലാത്ത അവരോടു ഒരു പ്രതേക ഒരു അടുപ്പം തോന്നി ......
എന്നും പതിവായി സുസ്സന്‍ തന്റെ ചെടികളെ പരിചരിക്കുമ്പോള്‍ അനുഷ പലക്കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി സുസ്സനോട് സംസാരിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കും .ആദ്യമൊക്കെ സുസ്സന്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകളില്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു സംസാരം നിര്‍ത്തും ....പിന്നീട് അനുഷയുടെ എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന മുഖവും നിഷ്കളങ്ക്കമായ കണ്ണുകളും സുസ്സന്റെ മനസ്സില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു ....
എന്നും കോളേജ് വിട്ടുക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അനുഷ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകും ,അവരോടൊപ്പം കുറച്ചു നേരം കഴിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവരുള്ളു ..
ഒരു തിന്ക്കലാഴ്ച്ച കോളേജ് കഴിഞ്ഞു അനുഷ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയപ്പോള്‍ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോട് കൂടിയ സുസ്സനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ,അനുഷ കാര്യം തിരക്കി ...പക്ഷെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടുമാറുകയാണ് സുസ്സന്‍ ചെയ്തത് .പിന്നീട് എത്രയോ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപ്പോയി ,പക്ഷെ സുസ്സന്‍ എപ്പോഴും ഒരു ചിന്തയില്‍ എന്ന പോലെ സദാ സമയവും ദുക്കിച് ഇരിക്കായിരിക്കും ...തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചെടികളെ പോലും അവര്‍ പരിപാലിക്കാന്‍ മറന്നിരിക്കുന്നു ..
അനുഷക്ക് സുസ്സന്റെ ഈ അവസ്ഥ ഏറെ വിഷമത്തിലാക്കി ......
അവള്‍ സുസ്സന്റെ അരികിലേക്കുപ്പോയി നിലത്ത് ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു ....എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു ,ചേച്ചി എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത് .....?എന്താണ് കാര്യം ...?എന്ത് പറ്റി ചേച്ചിക്ക് ?എന്നോട് പറഞ്ഞുകൂടെ ...?? സുസ്സന്‍ അനുഷയുടെ നിഷ്കലങ്ക്കമായ കണ്ണുകളില്‍ കന്നുന്നീര്‍ തളംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ പോട്ടികരഞ്ഞു പോയി .........തന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ താങ്ങാവുന്നതിലെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കരഞ്ഞ് തന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായപ്പോള്‍ സുസ്സന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ........
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പത്രത്തില്‍ ഒരു മരണ വാര്‍ത്ത കണ്ടു "റോയ് മാത്യു ഒരു കാറപകടത്തില്‍ മരണപെട്ടു ...."അത് പറഞ്ഞുതീരും മുന്പേ സുസ്സന്‍ പോട്ടികരയാന്‍ തുടങ്ങി\....അനുഷ നന്നേ പാടുപെട്ടു സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ...തന്റെ വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് സുസ്സന്റെ ശിരസ്സില്‍ തലോടി കൊണ്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു "ആരാണ് റോയ് മാത്യു ?!!!.
സുസ്സന്‍ വിധൂരതയിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു "എന്റെ എല്ലാം മെല്ലാം ആയിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് "
1995 മെയ്‌ 13.......
അന്നായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ...........
ഫാദര്‍ ഡാനിഎല്‍ ന്റെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം ഞാന്‍ വയലിന്‍ പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നു ....ആ കാലത്ത് മാത്യു ന്റെ മകന്‍ കല്‍കത്തയില്‍ പഠിക്കുകയാണെന്നു കേട്ടിരുന്നു ..കൊടിശ്വരനായ
മാത്യു വിന്റെ ഏക പുത്രനാണ് റോയ് ...
റോയ് മാത്യു ......6 അടി പൊക്കം , വെളുത്ത നിറം , തവിട്ടു നിറമുള്ള കണ്ണുകള്‍ ...ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ഒരു കാന്തിക ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു ,ആരെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ശക്തി !!!
ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ വയലിന്‍ പഠിക്കാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ എതിര്‍വശത്ത് നിന്ന് റോയ് വരുനുണ്ടായിരുന്നു ....ആ തവിട്ടു നിറമുള്ള കണ്ണുകള്‍ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുനുണ്ടായിരുന്നു ....റോഡിന്‍റെ അരികിലൂടെ വേഗത്തില്‍ നടന്നിരുന്ന ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് ഒരു കല്ലില്‍ തട്ടി വീണ്‌പ്പോയി .........കഷ്ട്ടക്കാലത്തിനു അയാളുടെ നേരെ മുന്പില് തന്നെ വീണു ...ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ ഞാന്‍ എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കയ്യ് എന്റെ നേരെ നീട്ടി ആ തവിട്ടു കണ്ണുകള്‍ എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കിനില്‍കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..എന്തോ ഒരു മാസ്മരികത പോലെ ഞാന്‍ ആ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു നീട്ടു ,ഒരു നന്ദി പോലും പറയാതെ നടന്നു പോയി ഞാന്‍ ....
എന്തോ ഒരു പെടികൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാന്‍ ഒരു നന്ദി വാക്ക് പറയാന്‍ പോലും നില്‍ക്കാതെ വേഗത്തില്‍ നടന്നു നീങ്ങിയത് ........
രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോഴും മനസ്സില്‍ ആ തവിട്ടു കണ്ണുകള്‍ മായാതെ കിടക്കുനുണ്ടായിരുന്നു ....
എത്ര ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറക്കം പോലും എന്നോട് അകന്നു നിന്നു പോയിരിക്കുന്നു ... .ജനാലയില്‍ കൂടി പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെയും നിലാവത്ത് എല്ലാ മരങ്ങളും ചെടികളും എല്ലാം പകല്‍പോലെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു ......
ഒരു നന്ദി പോല്ലും പറയാതെ നടന്നുപ്പോയില്ലേ എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നി !!!!
നേരം പുലര്‍ന്നു കണ്ണിലേക്കു സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ പതിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്‌ ഇന്നലെ ആ ജനാലയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്ന ഇരുപ്പില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിപോയി എന്ന് .......
വയലിന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വഴിയില്‍ കൂടി ഞാനറിയാതെ തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആ തവിട്ടുനിറമുള്ള കണ്ണുകളെ തേടി നടകുകയായിരുന്നു .........ഒടുവില്‍ നിരാശയോടെ ആണ് അന്നത്തെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയത് ..പിന്നീടുള്ള രണ്ടു ദിവസവും ഞാന്‍ നിരാശയില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു ..മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ,ഞാന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകും വഴിക്ക് അപ്രതീക്ഷമായി ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കാന്തിക ശക്തി ഉള്ള തവിട്ടു കണ്ണുകളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിചാടി ......
ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം അന്ന് ഒരു നന്ദി വാക്ക് പോലും പറയാന്‍ ഞാന്‍ നില്കാതത്തിനു "!!!!
അയാള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു "അതിനെന്താ കുഴപ്പമില്ല ..കുട്ടി റോഡിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍
ഇനിയെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ചു നടക്കണേ ........"
ഞാന്‍ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി നിന്നു .....
വീണ്ടും അയാള്‍ പറഞ്ഞു "എന്റെ പേര് റോയ് എന്നാണ് ,തെക്കേടത്ത് മാത്യു ന്റെ മകന്‍ , കുട്ടിയുടെ പേര് എന്താണ് ..?
ഞാന്‍ നാണം കൊണ്ട് തല തഴ്ത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "എന്റെ പേര് സുസന്‍ ,താഴെപറമ്പില്‍ ജോസ് ന്റെ മകള്‍ ..."അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാച്ച് ലെ സമയം നോക്കികൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു " അയ്യോ എനിക്ക് നേരം വൈകുന്നു ,ഞാന്‍ പോകട്ടെ ....ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാന്‍ നേരമായി "...
റോയ് :ശരി നീ പൊയ്ക്കോ ....സുസ്സന്‍ ഇനിയും നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടുമോ ആവോ ?
സുസ്സന്‍ മറുപടി ആയി ഒന്ന് ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ ,എന്നിട്ട് അവള്‍ ദ്രിതിയില്‍ നടന്നുപോയി .....
റോയ് അവന്റെ ഡയറിയില്‍ എഴുതി ...........
എന്തെന്നറിയില്ല ആദ്യ നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ആ സുന്ദരിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു "ഇതാണ് നിന്റെ പെണ്ണ് എന്ന് "!!!!!!!!!!!!!
അവളുടെ ഇടതൂര്‍ന്ന ചുരുണ്ട മുടിയും , നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ മൂക്കും ,പുഞ്ചിരിതൂകുന്ന കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകളും എന്റെ മനസ്സില്‍ മായാതെ കിടക്കുന്നു..കര്‍ത്താവേ ആ മാലാഗയെ എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ...!!!
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിയുംതോറും അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഗാടതയും വര്‍ദിച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു .... സുസ്സനും റോയും വിട്ടുപിരിയാന്‌പറ്റാത ബന്ദത്തില്‍ ആയി തീര്‍ന്നു.....അങ്ങനെഇരിക്കെ അവരുടെ ഈ ബന്ധം ദുഷ്ട്ടനായ മാത്യു വിന്റെ കാതുകളില്‍ എത്തി .....കോപിതനായ അയാള്‍ തന്റെ മകനെ
ഏറെ നേരം ശകാരിച്ചു ,കൂടാതെ അവനെ എത്രയും വേഗം കാല്‍കത്തയിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കാന്‍
തീരുമാനിച്ചു ...എന്നിട്ടും കലി തീരാത്ത അയാള്‍ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് പിന്നീട് പോയത് ,എന്നിട്ട്
തന്റെ പണത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ അയാള്‍ ഒരു ഭീഷണിയും മുഴക്കി "ഇനി മേലാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ ഇവിടെ കണ്ടുപോവരുത് ,പൊയ്ക്കോ ഈ വിട്ടു പൊയ്ക്കോ "
ഭയന്നു വിറച്ച ആ മുത്തശ്ശി കൊച്ചു മോളെ പിടിച്ചു രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറങ്ങാതെ കിടക്കായിരുന്നു ...
നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ സുസ്സന്‍ പള്ളിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ എന്നാ പോലെ പോയി റോയ് യെ കണ്ടുമുട്ടി രഹസ്യമായി .........കണ്ടമാത്രയില്‍ തന്നെ റോയ് തന്റെ പ്രിയതമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഏറെ നേരം നിന്നു ...ഒരു ചെറിയ തേങ്ങലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് അയാള്‍ അവളുടെ
മുഖതേക്ക് നോക്കുന്നത് .....
അവളുടെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ കണ്ട് അയാളുടെ മനസ്സ് ഏറെ വിഷമത്തിലായി ....അയാള്‍ നിശബ്ദനായ് നിന്നു ...പക്ഷെ ആ തവിട്ടു കണ്‍കളില്‍ കാണാമായിരുന്നു അവളോടുള്ള സ്നേഹവും അതിനൊപ്പം തന്നെ കണ്ണ് നീര് തളം കെട്ടിനില്‌കുന്നതും .........
അയാള്‍ മനസ്സില്‍ ഇങ്ങനെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു :"കര്‍ത്താവേ ഇതുതെന്തൊരു പരീക്ഷണം ".........
അവളുടെ മുഖo റോയ് തന്റെ കയ്യുകൊണ്ട് ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഞാന്‍ വരും തേടി .....ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണില്‍ ആണെങ്കിലും ഞാന്‍ വരും.....നീ എന്റെതാണ് എന്റെത് മാത്രം ........." ഇതു കേട്ട് അവള്‍ നിശബ്ദതയോടെ തലയാട്ടി ..........
കൂടുതല്‍ നേരം അവിടെ നില്കുന്നത് അപകടമായതിനാല്‍ അവര്‍ പിരിയും മുന്പേ അയാള്‍ അവള്‍ക്ക് തന്റെ കഴുത്തില്‍ കിടന്ന മാല അവളുടെ കഴുത്തില്‍ അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "നീ ഇത് സൂക്ഷിക്കണം ഞാന്‍ തിരിച്ചുവരുംവരെ ..... അന്ന് ഏറെ വിഷമത്തോടെ ആണ് അവര്‍ പിരിഞ്ഞത് ............
പിന്നീടുള്ള കാലം സുസ്സന്‍ ആ മാല ഒരു നിധിയെ പോലെ സൂക്ഷിച്ചു ........
ഓരോ ദിവസവും പിന്നിടുമ്പോഴും അവള്‍ സ്വയം സമാദാനിപിക്കും ഇന്നലെങ്കില്‍ നാളെ തീര്‍ച്ചയായും എന്റെ റോയ് തിരിച്ചുവരും ...........
കാലങ്ങള്‍ കടന്നുപ്പോയി ....പിന്നീട് റോയ് ഉടെ മരണ വാര്‍ത്ത ആണ് സുസ്സന്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് ...അത് ആദ്യം വെറും ഒരു
സ്വപ്നം മാത്രമാണെന്ന് കരുതി അവള്‍ പക്ഷെ പിന്നീട് യാധാര്ത്യത്തിന്റെ കയ്പ്പുള്ള സത്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കി ........
ഇത്രയും പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ തന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്ന് എന്തോ ഒരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചപോലെ അവള്‍ക്കു തോന്നി ....കേട്ടുനിന്ന അനുഷയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണുനീര്‍ ഒഴുകികൊണ്ടേ ഇരുന്നു ....
അന്ന് രാത്രി അനുഷക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല ...മനസ്സില്‍ സുസ്സനും റോയും മാത്രമായിരുന്നു ...പിന്നീടു ഉറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു ദു-സ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടി നീറ്റു അനുഷ .....അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ വിയര്‍പ്പിന്റെ തുള്ളികളും ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗതയും കൂടിയിരുന്നു .......
അന്നു രാവിലെ ഉണര്‍ന്നയുടനെ അവള്‍ സുസ്സന്റെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു പോയത് ...കതകില്‍ ഏറെ നേരം മുട്ടിയിട്ടും തുറക്കാതതിനാല്‍ പിന്‍വശത്തെ കതകു തുറന്നു സുസ്സന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് വിറക്കുന്ന വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് സുസ്സനെ തൊട്ടുനോക്കി ,അവള്‍ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു പോയി ...!!!!
സുസ്സന്റെ തണുത്ത ജീവന്‍ പോയ ശരീരം മാത്രമായിരുന്നു .........
സുസ്സന്‍ മരിച്ചിരിക്കുന്നു ..........!!!!!!!!!!
സുസ്സന്‍ അവളുടെ റോയുടെ അടുക്കലേക്കു യാത്രയായിരിക്കുന്നു യാത്രയായിരിക്കുന്നു ...!!!!
സുസ്സനെ കണ്ടാല്‍ ഉറങ്ങി കിടക്കുനുവെന്നെ തോന്നുകയുള്ളു . ...കയ്യില്‍ താന്‍ നിധി പോലെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മാലയും ഉണ്ടായിരുന്നു .....
സുസ്സന്‍ എന്നേക്കും ഓര്‍മകള്‍ മാത്രമായി ...................................
Wednesday, December 7, 2011
എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരം .........
ഒരു വേനല്‍കാല അവധി ദിവസത്തില്‍ ഞാനും ,ദീപ,അശ്വതി,മറിയ,ശ്യാം
.ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു പ്രതിക്ഞ്ഞ ചെയ്തു ,ഇപ്രാവശ്യത്തെ അവധി കാലത്ത് എല്ലാവരും വീട്ടില്‍ ചെടികള്‍ നാട്ടുപിടിപ്പികും .അങ്ങനെ 4 )൦ ക്ലാസ്സിലെ 5 അംഗ സംഗം വീടുവിടാംതരം ചെടികള്‍ അന്വേഷിച്ചു നടപ്പായി ....
ദീപ എന്നോട് പറഞ്ഞു :ഇന്ദു നീ ഈ ചെമ്പരത്തി കണ്ടോ ,നല്ല ഭംഗി ഇല്ലേ ?ഞാന്‍ ഇതിന്‍റെ ഒരു കൊമ്പ് എടുകുകയാണ് ...
അശ്വതി അപ്പുറത്തെ മതിലില്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന വേലിചെടി പൊട്ടിച്ചു എടുത്തു .മറിയയും ശ്യാമും ഭയങ്കര തിരച്ചില്‍ മുഴുകിയിരിക്കയിരുന്നു ......
ഞാന്‍ ചെടി തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞു ഒരു വീടിന്റെ മുന്നില്‍ എത്തി .ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു വളര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മൈലാഞ്ചി മരം കണ്ടു .എനിക്കാണെങ്കില്‍ മൈലാഞ്ചി ഇടുന്നത് വളരെ ഇഷ്ട്ടമുള്ളതാനെനും..
ആ മരത്തിന്‍റെ ഒരു കമ്പ്പൊട്ടിച്ചു ഞാന്‍ എന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ..................
മറിയയും ശ്യാമും ഓരോ റോസപൂവിന്റെ കൊമ്പും കടലാസുചെടിയുടെ കൊമ്പും ശേഗരിച്ചിരുന്നു....
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു ...
അപ്പോഴേക്കും സമയം ഉച്ചയായിരുന്നു ...
അമ്മ വരാന്ധയില്‍ എന്നെയും കാത്തു നില്പുണ്ടാരിയുന്നു ..
അമ്മ :ഇന്ദു നീ എവിടെ ആയിരുന്നു ?
ഞാന്‍ അമ്മക്ക് എന്റെ കയ്യിലെ ചെടി കൊമ്പ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു .
ഇന്ദു:അമ്മെ ഞങ്ങള്‍ ഈ അവധികാലത്ത് ചെടികള്‍ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാന്‍ പോവാണ് .
അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു :നോക്കട്ടെ എന്റെ മോള് കൊണ്ട് വന്ന ചെടിയുടെ കൊമ്പ്
ഇന്ദു:അമ്മെ ഇതു മൈലാഞ്ചി ചെടിയുടെ കൊമ്പാണ് ,എനിക്ക് ഇതു വലുതായിട്ട് അതിലെ ഇല എടുത്തു മൈലാഞ്ചി ഇടണം ...
അമ്മ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇന്ധുനോട് പറഞ്ഞു :അതൊക്കെ നമുക്ക് ചെയ്യാം ,നീ ഇപ്പൊ കയ്യും കാലും ഒക്കെ കഴുകി ചോറ് കഴിക്കാന്‍ പോര് .
ഊണ് മേശയില്‍ ഒരു വിഭവ സമ്രിതമായ ഭക്ഷണങ്ങള്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങി ...ചോറ്,സാമ്പാര്,അവിയല്‍ ,വലിയ പപ്പടം പൊരിച്ചത്,അമ്മാമ്മേടെ കണ്ണിമാങ്ങ അച്ചാര്‍ ,പിന്നെ ഉപ്പിട്ട കട്ട തൈരും ..ഇതെല്ലം കണ്ടിട്ട് വായില്‍ വെള്ളം ഊറാന്‍ തുടങ്ങി .സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു കപ്പല് ഓടിക്കാന്‍ ഉള്ള വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു .ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഞാന്‍ മുറ്റത്തേക്ക് പോയി ,നല്ല ഒരു സ്ഥലം കണ്ടുപിടികാനായിരുന്നു ,എന്റെ ചെടി കുഴിച്ചിടാന്‍ .മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് മതിലിനോട് ചേര്‍ന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ ചെടി കുഴിച്ചിട്ടു .പിന്നീടു എന്നും രാവിലെ എണീറ്റാല്‍ ആദ്യം ചെയ്യുനത് എന്റെ ചെടിക്ക് വെള്ളം നനകുന്നത് ആയിരിക്കും ...
അങ്ങനെ കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി എന്റെ ചെടി വളര്‍ന്നു മരമായി .അതിലെ ഇലകള്‍ പറിച്ചു ഞാന്‍ തന്നെ അമ്മയെ കാണാതെ അടുക്കളയില്‍ പോയി ഇലകള്‍ അമ്മിയില്‍ അരക്കാന്‍ തുടങ്ങി.അരച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കയ്യാകെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓറഞ്ച് നിറമായിരുന്നു .അത് കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മ ആദ്യം ശകാരിച്ചു ,പിന്നീടു അമ്മതന്നെ എനിക്ക് മൈലാഞ്ചി ഇട്ടു തന്നു ,എന്നിട്ട് വിരലില്‍ മൈലാഞ്ചി കൊണ്ട് തൊപ്പി ഇടുകയും ചെയ്തു ....
വേനല്‍ അവധികാലം കഴിഞ്ഞു സ്കൂള്‍ തുടങ്ങി ,എന്നും ഞാന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ പോവുംപോലും ആദ്യം ഞാന്‍ എന്റെ ചെടി നന്ച്ചേ പോവാരുള്ളത്
അങ്ങനെ കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി ഞാന്‍ 7 ) o ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരു ജ്യോത്സനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ,അയാള്‍ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് വീടിന്റെ മതില്‍ ഉള്ളിലോട്ടു മാറ്റി പണിതു .അപ്പോള്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരം മതിലിന്റെ പുറത്തായി ,റോഡില്‍ ഒരു അനാഥ യെ പോലെ മതിലിനപ്പുറം നില്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് സങ്കടം ആയി..പിന്നീടു എന്നും ഞാന്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരത്തെ നോക്കുമ്പോള്‍ പൊടി പിടിച്ചു നില്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും
9 )o ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ,പെരുന്നാള് സമയത്ത് എല്ലാവരും എന്റെ മരം പൊട്ടിച്ചു ഇലകള്‍ എടുക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു .അപ്പോള്‍ തന്നെ എനികൊരു ആശയം മനസ്സില്‍ വന്നു.ഞാന്‍ ഒരു കയറു എടുത്തു എന്റെ മരത്തില്‍ കെട്ടി,അതിന്റെ മറ്റേ അറ്റം ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ കെട്ടി വച്ചു.അതിനു ശേഷം ,എല്ലാവരും ആദ്യം എന്നോട് സമ്മതം ചോദിക്കും എന്നിട്ടേ ഇല പൊട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുല്ല് ,എന്നോടെ സമ്മതം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് സന്തോഷം വരും :)
കാലങ്ങള്‍ വളരെ പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയി,എന്റെ കല്യാണമാണ് .അതിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വീട് പെയിന്റ് ഇടുകയും,മതിലില്‍ പണികള്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു .പുറത്തു നിന്ന് വെട്ടു കത്തി കൊണ്ടേ മുറിക്കുന്ന ശബ്ദം കേടു ഞാന്‍ ഉമ്മുരതെക്ക് വന്നപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടി പ്പോയി "പണിക്കാര്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരം വെട്ടുന്നു "അതിന്റെ അടുത്തായി അച്ഛന്‍ നില്കുന്നുടായിരുന്നു .ഞാന്‍ അച്ഛനോടെ ചോദിച്ചു "അച്ഛാ ഞാന്‍ ഈ വീട്ടില്‍ ആകെ നട്ട ചെടി വെട്ടുകയാണോ ?"അത് കേട്ടു പണിക്കാര്‍ ചിരികുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..
അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു :അതിനു ഇനി നീ ഈ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാവില്ലലോ ,വേറെ വീട്ടിലെക്കു പോവല്ലേ !!
അതിന്റെ ബാകിയുള്ള കുറ്റി ഇനിയും തരിര്‍ത്തു വളരും എന്നാ പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു ..............
എന്ന്
ഇന്ദു
.ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു പ്രതിക്ഞ്ഞ ചെയ്തു ,ഇപ്രാവശ്യത്തെ അവധി കാലത്ത് എല്ലാവരും വീട്ടില്‍ ചെടികള്‍ നാട്ടുപിടിപ്പികും .അങ്ങനെ 4 )൦ ക്ലാസ്സിലെ 5 അംഗ സംഗം വീടുവിടാംതരം ചെടികള്‍ അന്വേഷിച്ചു നടപ്പായി ....
ദീപ എന്നോട് പറഞ്ഞു :ഇന്ദു നീ ഈ ചെമ്പരത്തി കണ്ടോ ,നല്ല ഭംഗി ഇല്ലേ ?ഞാന്‍ ഇതിന്‍റെ ഒരു കൊമ്പ് എടുകുകയാണ് ...
അശ്വതി അപ്പുറത്തെ മതിലില്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന വേലിചെടി പൊട്ടിച്ചു എടുത്തു .മറിയയും ശ്യാമും ഭയങ്കര തിരച്ചില്‍ മുഴുകിയിരിക്കയിരുന്നു ......
ഞാന്‍ ചെടി തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞു ഒരു വീടിന്റെ മുന്നില്‍ എത്തി .ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു വളര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മൈലാഞ്ചി മരം കണ്ടു .എനിക്കാണെങ്കില്‍ മൈലാഞ്ചി ഇടുന്നത് വളരെ ഇഷ്ട്ടമുള്ളതാനെനും..
ആ മരത്തിന്‍റെ ഒരു കമ്പ്പൊട്ടിച്ചു ഞാന്‍ എന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ..................
മറിയയും ശ്യാമും ഓരോ റോസപൂവിന്റെ കൊമ്പും കടലാസുചെടിയുടെ കൊമ്പും ശേഗരിച്ചിരുന്നു....
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു ...
അപ്പോഴേക്കും സമയം ഉച്ചയായിരുന്നു ...
അമ്മ വരാന്ധയില്‍ എന്നെയും കാത്തു നില്പുണ്ടാരിയുന്നു ..
അമ്മ :ഇന്ദു നീ എവിടെ ആയിരുന്നു ?
ഞാന്‍ അമ്മക്ക് എന്റെ കയ്യിലെ ചെടി കൊമ്പ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു .
ഇന്ദു:അമ്മെ ഞങ്ങള്‍ ഈ അവധികാലത്ത് ചെടികള്‍ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാന്‍ പോവാണ് .
അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു :നോക്കട്ടെ എന്റെ മോള് കൊണ്ട് വന്ന ചെടിയുടെ കൊമ്പ്
ഇന്ദു:അമ്മെ ഇതു മൈലാഞ്ചി ചെടിയുടെ കൊമ്പാണ് ,എനിക്ക് ഇതു വലുതായിട്ട് അതിലെ ഇല എടുത്തു മൈലാഞ്ചി ഇടണം ...
അമ്മ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇന്ധുനോട് പറഞ്ഞു :അതൊക്കെ നമുക്ക് ചെയ്യാം ,നീ ഇപ്പൊ കയ്യും കാലും ഒക്കെ കഴുകി ചോറ് കഴിക്കാന്‍ പോര് .
ഊണ് മേശയില്‍ ഒരു വിഭവ സമ്രിതമായ ഭക്ഷണങ്ങള്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങി ...ചോറ്,സാമ്പാര്,അവിയല്‍ ,വലിയ പപ്പടം പൊരിച്ചത്,അമ്മാമ്മേടെ കണ്ണിമാങ്ങ അച്ചാര്‍ ,പിന്നെ ഉപ്പിട്ട കട്ട തൈരും ..ഇതെല്ലം കണ്ടിട്ട് വായില്‍ വെള്ളം ഊറാന്‍ തുടങ്ങി .സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു കപ്പല് ഓടിക്കാന്‍ ഉള്ള വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു .ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഞാന്‍ മുറ്റത്തേക്ക് പോയി ,നല്ല ഒരു സ്ഥലം കണ്ടുപിടികാനായിരുന്നു ,എന്റെ ചെടി കുഴിച്ചിടാന്‍ .മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് മതിലിനോട് ചേര്‍ന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ ചെടി കുഴിച്ചിട്ടു .പിന്നീടു എന്നും രാവിലെ എണീറ്റാല്‍ ആദ്യം ചെയ്യുനത് എന്റെ ചെടിക്ക് വെള്ളം നനകുന്നത് ആയിരിക്കും ...
അങ്ങനെ കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി എന്റെ ചെടി വളര്‍ന്നു മരമായി .അതിലെ ഇലകള്‍ പറിച്ചു ഞാന്‍ തന്നെ അമ്മയെ കാണാതെ അടുക്കളയില്‍ പോയി ഇലകള്‍ അമ്മിയില്‍ അരക്കാന്‍ തുടങ്ങി.അരച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കയ്യാകെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓറഞ്ച് നിറമായിരുന്നു .അത് കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മ ആദ്യം ശകാരിച്ചു ,പിന്നീടു അമ്മതന്നെ എനിക്ക് മൈലാഞ്ചി ഇട്ടു തന്നു ,എന്നിട്ട് വിരലില്‍ മൈലാഞ്ചി കൊണ്ട് തൊപ്പി ഇടുകയും ചെയ്തു ....
വേനല്‍ അവധികാലം കഴിഞ്ഞു സ്കൂള്‍ തുടങ്ങി ,എന്നും ഞാന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ പോവുംപോലും ആദ്യം ഞാന്‍ എന്റെ ചെടി നന്ച്ചേ പോവാരുള്ളത്
അങ്ങനെ കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി ഞാന്‍ 7 ) o ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരു ജ്യോത്സനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ,അയാള്‍ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് വീടിന്റെ മതില്‍ ഉള്ളിലോട്ടു മാറ്റി പണിതു .അപ്പോള്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരം മതിലിന്റെ പുറത്തായി ,റോഡില്‍ ഒരു അനാഥ യെ പോലെ മതിലിനപ്പുറം നില്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് സങ്കടം ആയി..പിന്നീടു എന്നും ഞാന്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരത്തെ നോക്കുമ്പോള്‍ പൊടി പിടിച്ചു നില്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും
9 )o ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ,പെരുന്നാള് സമയത്ത് എല്ലാവരും എന്റെ മരം പൊട്ടിച്ചു ഇലകള്‍ എടുക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു .അപ്പോള്‍ തന്നെ എനികൊരു ആശയം മനസ്സില്‍ വന്നു.ഞാന്‍ ഒരു കയറു എടുത്തു എന്റെ മരത്തില്‍ കെട്ടി,അതിന്റെ മറ്റേ അറ്റം ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ കെട്ടി വച്ചു.അതിനു ശേഷം ,എല്ലാവരും ആദ്യം എന്നോട് സമ്മതം ചോദിക്കും എന്നിട്ടേ ഇല പൊട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുല്ല് ,എന്നോടെ സമ്മതം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് സന്തോഷം വരും :)
കാലങ്ങള്‍ വളരെ പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയി,എന്റെ കല്യാണമാണ് .അതിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വീട് പെയിന്റ് ഇടുകയും,മതിലില്‍ പണികള്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു .പുറത്തു നിന്ന് വെട്ടു കത്തി കൊണ്ടേ മുറിക്കുന്ന ശബ്ദം കേടു ഞാന്‍ ഉമ്മുരതെക്ക് വന്നപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടി പ്പോയി "പണിക്കാര്‍ എന്റെ മൈലാഞ്ചി മരം വെട്ടുന്നു "അതിന്റെ അടുത്തായി അച്ഛന്‍ നില്കുന്നുടായിരുന്നു .ഞാന്‍ അച്ഛനോടെ ചോദിച്ചു "അച്ഛാ ഞാന്‍ ഈ വീട്ടില്‍ ആകെ നട്ട ചെടി വെട്ടുകയാണോ ?"അത് കേട്ടു പണിക്കാര്‍ ചിരികുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..
അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു :അതിനു ഇനി നീ ഈ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാവില്ലലോ ,വേറെ വീട്ടിലെക്കു പോവല്ലേ !!
അതിന്റെ ബാകിയുള്ള കുറ്റി ഇനിയും തരിര്‍ത്തു വളരും എന്നാ പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു ..............
എന്ന്
ഇന്ദു
Monday, March 28, 2011
മഴ കണ്ട കുട്ടി .........
അന്നൊരു അവധി ദിവസമായിരുന്നു....രാവിലെ ഞാന്‍ , ഇന്ന് സ്കൂളില്‍ പോവെണ്ടല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തോടെ ആണ് ഞാന്‍ എഴുനീട്ടത്....അടുക്കളയില്‍ അമ്മയ്യും അച്ഛമ്മയും കൂടി രാവിലത്തെ ചായയും പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്ന തിരക്കില്‍ ആണ്....ഉമ്മുരതെക്ക് അടുകളയില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കുന്ന നെയ്യില്‍ ചുട്ടെടുത്ത ദോശയുടെ മണം വരുന്നുദ്ദയിരുന്നു...അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്കു ഒരു ഓട്ടം പിടിച്ചു.....
അമ്മേ അമ്മേ ....എനിക്ക് വിശകുന്നു....
നീ അവിടെ പോയി ഇരിക്കെ ,ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ട് വരാം....അമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ഉമ്മുരത്തെ ചാരുപടിയില്‍ ഇരിന്നു പുറതെകഴെച്ചകള്‍ കണ്ടു ഇരിപ്പായി........
അച്ഛമ്മ ഉണങ്ങാന്‍ വെച്ച തേങ്ങാ കഷ്ണങ്ങള്‍ കാക്കകള്‍ കൊണ്ടുപോകുനുണ്ട് ,കാക്കകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു അച്ഛമ്മ അടുകളയില്‍ നിന്ന് പറയുനുണ്ട് , അമ്മു ആ കാക്കകളെ മുറ്റത്തിന് ആട്ടി ഓടിക്ക്,അല്ലെങ്കില്‍ ആ അശ്രികരം പിടിച്ച സദനങ്ങള് എന്റെ തേങ്ങാ കഷണങ്ങള്‍ എല്ലാം കൊത്തി പറക്കും...
ഞാന്‍ ഓടിപോയി മുറ്റത്തെ കാക്കകളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് കല്ലെറിഞ്ഞു..കക്കകളെല്ലാം പേടിച്ചു പറന്നു പോയി ..
മുറ്റത്തെ പുളി മരത്തില്‍ നല്ല ശര്കര പുളി ഉണ്ട് ...പക്ഷെ എനിക്ക് നിലത്തു വീണ പുളിയേ കിട്ടുകയുള്ളൂ ......... :(
മോളേ........ അമ്മു നീ എവിടെ ,ഇങ്ങോട്ട് വാ ,നിനക്ക് മേശമീല്‍ ഞാന്‍ ദോശ എടുത്തു വെച്ചിടുണ്ട് ...അമ്മ പറഞ്ഞു .
ഞാന്‍ മേശയുടെ മുന്പില് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വായില്‍ വെള്ളം നിറഞ്ഞു വന്നു.നെയ്യില്‍ ചുട്ടടുത്ത ദോശയും ,നല്ല ചുവപ്പ് നിറമുള്ള തേങ്ങാ ചട്ണി യും കണ്ടപ്പോള്‍ ,ശെരിക്കും കപ്പലോടിക്കാന്‍ ഉള്ള വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്റെ വായില്‍....
ഞാന്‍ ആഹാരം കഴിച്ചു മുറ്റത്തേക്ക് കളിയ്ക്കാന്‍ പോയി .....മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ വലിയ ഒരു മാവ് ഉണ്ട് ,അതിന്റെ താഴെ ആണ് എന്റെ കളി സ്ഥലം.....
വട്ടയില വെച്ച് ഞാന്‍ മണ്ണപ്പം ഉണ്ടാക്കി അത് വിളമ്പി കളിക്കായിരുന്നു ..പെട്ടന്ന് ആകാശതാകെ ഇരിട്ടു പറക്കാന്‍ തുടങ്ങി ......കാകകളും മറ്റും കരഞ്ഞു ബഹളം കൂട്ടി പറന്നു പോകുന്നു ..പെട്ടന് ഭയങ്കര കാറ്റും വീശാന്‍ തുടങ്ങി ...ഞാന്‍ വേഗം ഉമ്മുരതെക്ക് ഓടി പോയി നിന്ന് .....
പിന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടു, ആകാശത്തില്‍ നിന്ന്ര ഓരോ തുള്ളി തുള്ളി വെള്ളം വീഴുന്നത് ഭൂമിയിലേക്ക്‌ .പിന്നെ ആ തുള്ളി തുള്ളി വെള്ളം നൂല് പോലെ വീഴാന്‍ തുടങ്ങി .ഞാന്‍ ഇത് എവിടന്ന വീഴുനത് എന്ന് നോക്കാന്‍ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്ന് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ,പക്ഷെ എനിക്ക് മനസില്ലാക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല ഇത് എവിടന്ന വരുന്നതെന്ന് .....പെട്ടന്ന് അമ്മയുടെ ശകാരം കേട്ടാണ് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ......എന്താ അമ്മു ...നീ മഴ കൊള്ളുനത്.ജലദോഷം പിടികനാണോ ?..കീറി പോ അകത്തേക്ക് ......................
Thursday, March 10, 2011
ഞാനും... എന്റെ മാവോ ഗ്രൂപും...
എന്റെ പുതിയ ബ്ലോഗ്‌ ആണ് .ഞാനും എന്റെ മാവോ ഗ്രൂപും...എന്റെ മാവോ ഗ്രൂപ്പ്‌ ,നിങ്ങള്‍ കരുതുന്ന പോലെ മവൊഇസ്ട്ട ഗ്രൂപ്പ്‌ ഒന്നും ആല്ലട്ടോ,ഇത് മ്വവൂ എന്നത് ചെറുതാക്കി മാവോ എന്നക്കിയതാനെ എന്റെ ഈ ഗ്രൂപ്പ്‌..പച്ച മലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പൂച്ച എന്ന് പറയും ...
ഒരു സന്ദ്യ സമയത്ത് എന്റെ വീടിനു മുന്പില് ഞാന്‍ ഒരു കരച്ചില്‍ കേട്ടു .ഒരു അമ്മയുടെ ദീന രോദനം ,അവള്‍ ഒരു കുഞ്ഞി ദോശ പൊട്ടു വായില്‍ വെച്ച് മക്കളെ വിളിക്കുക ആണ്.."ആവോവോ "എന്ന് പറഞ്ഞെ.പിന്നീട് ആണ് മനസിലായത് അവളുടെ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒരു തെരുവ് പട്ടി പിച്ചി ചീന്തി കഷണമായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന കാഴ്ച ഞങ്ങള്‍ കണ്ടത്...ഇത് ഒന്നും അറിയാതെ ആണ് ആ പാവം മക്കളെ തേടി അലയുന്നത് ..........
എനിക്ക് ഈ കാഴ്ച എന്നെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു.........ആ പൂച്ചക്ക് നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ പടച്ചവന്‍ കറുത്ത നിറം ആണ് കൊടുത്തത്...പിന്നെ പറയാന്‍ ഉണ്ടോ ബാക്കി കഥ....ജനഗള്കെ കറുത്ത പൂച്ചകളെ കാണുന്നതെ allergy ആണ്...
അന്ന് രാത്രി ഞാന്‍ ഒരു പഴയ ചക്കെ എടുത്തു ഞങ്ങളുടെ വരന്ധയില്‍ വിരിച്ചു ,ആ ചാക്കിന്റെ അറ്റത് ഒരു പത്രത്തില്‍ പാലും വെച്ച് ഞാന്‍ അവളെ വിളിച്ചു..എന്നിട്ട് ഞാന്‍ മെല്ലെ അവിടന്ന് പോന്നു ,എന്നിട്ട് ജനയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ ആ പാവം ആര്‍ത്തിയോടെ പാല് കുടിക്കുന്നത് ആണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്,എന്നിട്ട് അവള്‍ ആ ചാക്കിന്റെ ഒരു അറ്റത് കിടന്നു.......... എനിക്ക് അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോകുമ്പോള്‍ എല്ലാം നിഷ്കളങ്കത തോന്നി. ഞാന്‍ അവള്കെ ഒരു പേരിട്ടു ......."കറുപ്പി" ....അവള്കെ കറുത്ത നിറം ആയതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഈ പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തത് ....പിന്നീടു അവളെ എന്റെ വീട്ടിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും ഇഷ്ട്ടമാവാന്‍ തുടങ്ങി...
ഒരു ദിവസം കറുപ്പി അവളുടെ കൂടെ ഒരു ആണ് പൂച്ച യെ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു."ഇതാണ് എന്റെ ചെക്കന് എന്ന് കാണിക്കാന്‍"..അന്ന് ഞങ്ങള്‍ ആ പ്രതീക്ഷികാതെ വന്ന ഞങ്ങളുടെ പുതിയ അദിതിക്കും ഭക്ഷണം കൊടുത്തു.........അന്ന് മുതല്‍ അവന്‍ എല്ലാ ദിവസവും ഭക്ഷണത്തിന്റെ സമയത്ത് അവിടെ ആജരകും,എന്നിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടന്‍ സ്ഥലം വിടും ....അങ്ങനെ കാലങ്ങള്‍ കഴിഞു പോയി,കറുപ്പി ഗര്‍ഭിണി ആയി ,3 കുഞ്ഞുഗല്കെ ജന്മം കൊടുത്തു...അന്ന് സന്തോഷത്തിന്റെ ദിവസം ആയിരുന്നു എനിക്ക്.2 പെണ്ണും 1ആണും ....അതില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കറുപ്പും വെളുപ്പും കൂടിയ ദാല്മെസ്ഷ്യന്‍ പോലെ ആയിരുന്നു.മറ്റേ 2 പേരും തവിട്ടു നിറവും..ഞാന്‍ അവര്കെ പേരിട്ടു....എച്ചു ,ജിമ്മി ,മണ്ടൂസ്..
കറുപ്പി ആ കുഞ്ഞുഗലെ ഇത്തിരി വലുതായപ്പോള്‍ തുടങ്ങി അഭ്യാസങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍,പട്ടാളക്കാര്‍ അവരുടെ ക്യാമ്പില്‍ പരിശീള്ളിപിക്കുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു ....ചാടാനും ,ഓടാനും ,പതുഞ്ഞി ലക്ഷ്യമിട്ട് ശത്രുവിന്റെ മുന്നില്‍ ചാടി നില്കാനും,എങ്ങനെ ഇരയെ പിടിക്കാനും എന്നൊക്കെ ....
ഒരു ദിവസം എന്റെ ഉമ്മ മുറ്റത്തേക്ക് ഇലകറി കെ വേണ്ടി മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ കറുപ്പി യും ഉണ്ടായിരുന്നു കൂടെ ,പെട്ടന് ഒരു പാമ്പിനെ അവിടെ കണ്ടു;അടുത്ത നിമിഷം കറുപ്പി ആ പാമ്പിന്‍റെ തല കടിച്ചു മുറിച്ചു ,ഉമ്മാനേ രക്ഷപെടുത്തി ,അന്ന് ആദ്യമായി ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു ആ മൃഗം തിന്ന ചോറിനു നന്ദി കാണികുന്നത്......
കരുപ്പിയുടെ കട്ടികള്‍ വലുതായി,അവര്കെ കുട്ടികള്‍ ആയി ....അങ്ങനെ എന്റെ ജിമ്മി കെ തങ്ക കുടം പോലെ ഒരു കുഞ്ഞിനു കിട്ടി ,അതാണ് കുട്ടന്‍.അതിന്റെ മുന്പായി ഞങ്ങളുടെ മണ്ടൂസിനെ കാണാതായി ,പിനീട് അറിഞ്ഞു അവള്‍ മരിച്ചു പോയി .ഈ ഭൂമിയില്‍ കറുപ്പിയുടെ മക്കളും ,മക്കളുടെ മക്കളും എല്ലാം ദൈവം തിരികെ വിളിച്ചു...അവളെ മാത്രം ശേഷിപിച്ചു ....ഇപ്പൊ കുറച്ചു കാലം ആയി ഞങ്ങളെ അവിടന്ന് താമസം മാറിയിട്ട് ,അതിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ അവളെ പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല..........അറിയില്ല എന്റെ കറുപ്പി ജീവനോടെ ഉണ്ടോ അതോ
മരിച്ചു പോയോ എന്നു!!!!
ഇതാണ് എന്റെ മാവോ പട ഉടെ കഥ .............................
എന്നു .
ഷംന ഹസ്സന്‍
Friday, February 25, 2011
എന്റെ കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങള്‍
ഇത് എന്റെ ആദ്യത്തെ മലയാളം ബ്ലോഗ്‌ ആണ് .ഈ ബ്ലോഗ്‌ എല്ലാവരും നിറഞ്ഞ മനസോടെ, ഇഷ്ട്ടതോടെ സ്വീകരിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു ...
എന്ന് ഷംന ഹസ്സന്‍
Tuesday, February 15, 2011
"A LETTER TO THE GOD"PART-5
The sky is full of stars and the moon is hiding behind a clould,as if.. moon is so shy to come out from the clould.......i wonder that why she is so shy.....!!!!!!!!
that night i heared a male voice singing from so far.........away..
when i started to listen ,he is singing an old folk song.....
and the voice started becoming low and finally it stopped ...!!!
i went to my bed and pray to god"o lord ,please make my wishes to come true"............
I heared the morning alarm bell from the hall and suddenly woke up at 5.30...
In my sleep ,i saw that same dream ....that a prince coming in a white horse.....!!!
Donno y,am seeing that same dream.....god is it any sign??
bella was knocking on my door....and telling very loudly:RIYA get up,were u r ....open the door!!!
when i open the door,she was in a hurry,
bella said:come fast,every1 went to prayer hall....we are late,i hope prayer will be finished now...What to do now,am getting scared......riya said.
Dont worry ,my friend.....we can hide some where....bella said
But where,am not feeling this is an good idea !!....riya said
calm down,riya...we can hide in this room only...then no one will see us,we il keep our slippers inside the room only.then others will think that even we are in the prayer hall.....bella said
hmm.....ok..riya said.
In the college,first hour was english....madam christina is the english lecture..
She told everyone to write a feedback about their veiw in medias and their good and bad..
everyone finished their writting with in an hour,mam told them..tomarrow i will tell you people that which one is good amoung this..and i liked to keep that feedback in the class notice board..
the next hour was biology,then literature etc ...hours finished so fast....bella and riya came back to their hostel...
In their hostel ,seniour students was planning to rag ;Riya at night.....at 12.00 am..
In her sleep,she heard someone knocking at her door...........!!!
{continous in next part}
Saturday, January 22, 2011
A LETTER TO THE GOD!!!-PART 4
Los angeles...which is a entirely different place,having very huge buildings,buzy peoples.etc
First day in westwood college.........i felt as all others were starring at me ..when i entered inside the the hall....
when i was standing near the notice board ,a guy came near to me
HI,am eric .....
and what is your lovely name?dear.....eric said
I said,am riya ...
from which place?eric said
am from san deigo...i said.
the bell rang in next second and all of them were in a hurry to enter the class...
i went to the class and the whole class was looking at me ,as if am a alien from another planet.
The class is arranged with tables and chairs in rows...
i went and sit in the last chair in the second row...
HI,am bella.....girl said
i said ,hi...am riya
bella is sitting next to me...
she is tall,blonde,with a good smile.....
bella introduced me ,to every one...
At lunch time ,i was sitting with bella...eric came there with his lunch and started to talk with us
after few minutes,1 girl and boy came near us .
Hi am jessi ,girl said
HI am mike ,boy said
jessi and mike are lovers .....bella said,when they went from there.....
bella said,eric i wanna ask one simple question.....?
eric said,tell bella...
bella said,why you break up with angel???
eric said,i dont want to talk about her,bella ....just leave that topic...
bella said,ok
after having lunch ,we went to our class..........
When i went to the hostel,i was missing my JO and JIMMY.... :(
tears were rolling through my cheek......
.i wish that, i could see them in a fraction of time ........ :(
i sat near the window and started watching the out side veiws....and suddenly went
to my dream world.............there i saw a man riding a white horse and coming near to me..
He looks like a prince in the fairy tales....he is tall,handsome,with long hairs ,and his hairs were jumping while the horse was running................................
Tuesday, January 18, 2011
A LETTER TO THE GOD!!!-PART 3
i was getting scared on every second,time is going so fast....i dont know wot to do... :( .JO and JIMMY is with me only all the time..i started crying in a corner of the room...the room was so silentand our maid rosy, heared the noise of my sobbing.she came to my room and asked me that why
am crying.....At last i told her the reason,she given me the promise that she will look after my pets.
2 days finished and i felt that clock is running so fast.....as time going ,my heart beat is also beating too fast..Dad came to my room and told me that to pack everything. As i was scared
to talk to him directly all the time,so i stood there by silent by nodding my head .he told me that college name is" westwood"college in Los Angeles...and .be to be ready at morning 6.00 on day after tomarrow .JO and Jimmy were so sad and they seem to be so silent all the time,by looking to their eyes i felt that, as they were telling me "please dont go from here,we will be alone,we need u to be with us all the time...A pain came to my heart ,when i thought am going from here with out them...:(
Finally that day came .i was ready at 6 and after having breakfast ,we are about to leave our house,JO and JIMMY were standing in a corner of the house. i ran near to them and hugged and kissed them a lot,tears were rolling from my eyes.....then i went near mom,wendy and max and told good bye to them..dad was in a hurry ,he started to shout from the car telling come fast.i went and sit in the back seat of the car.when the car started going ,i was looking through the back glass and saw my home getting far away from me..............
{continue in next post}
Sunday, January 16, 2011
A LETTER TO THE GOD..!! PART 2
A LETTER TO THE GOD -2It was a christhmas eve....snow was falling all around.i was looking through the window and was seeing the outside veiws..kids were playing with the snow making snowballs and throwing each other..and some of the kid were making snow man .old poeple were going to church in a buzy...
I wish that i could be joined with that kids and want to play by making snow man and by throwing
snow balls.....i was feeling more cold nw,inside the room.i went to fireplace and lite the fire and
started sitting infront of that..my mom and dad were in a hurry to go to the church......my
brother max and my sister wendy were also going with them.but they didnt asked me that
r u coming with us....
when they went from there ,i was alone in that house with my JO and JIMMY.we were sitting near the fireplace and i started dreaming .........then for some minutes i was in a wonderland as
like alice in the wondeland..when the jo jump to my lap ,i realized that am not in any wonderland and i was just dreaming all....
Days and months passed and my veccation started...as usual days
i was with my JO and JIMMY and flowers in the garden.i was so happy that all days with my pets.
My school veccation is going to finish with in 4 days..oh god i dnt know to which place and to which college am going to study my +1 &+2 .
Am scared to go away from my JO and JIMMY,i cant leave them alone here...who will look after them if i will go from here....no i dont want to go from here,i dont want to study ......god please help
me......
Subscribe to:
Posts (Atom)